Ακολουθει ενα αρθρο μου που αναφερεται στα Δεκεμβριανα.
Οι πολιτικοί σήμερα μιλάνε. Έχουνε στόματα και λένε. Ηθικολογούν, στο όνομα ενός ήθους και μιας ηθικής, που έχει άρρηκτη σύνδεση με τα πορτοφόλια τους, στο βωμό των οποίων είναι ικανοί να θυσιάσουν και τη μάνα τους, πόσο μάλλον όλους εμάς.
Οι περισσότεροι από εμάς, αν όχι όλοι, γίναμε αμέτρητες φορές μάρτυρες αυτής της κατά τα άλλα πολύ συμφέρουσας για κάποιους «μάχης στους δρόμους». Την ίδια στιγμή, που περιέρρεαν στους δρόμους φοιτητές οι οποίοι μάχονταν υποτίθεται για την ελευθερία και τις αξίες τους, οι οποίες τείνουν να έχουν ημερομηνία λήξης, κάποιοι άλλοι, στερούνταν το δικαίωμα της ελευθερίας, που βάση των θεσμοθετημένων νόμων του συντάγματος, δικαιούνται.
Για ποια ελευθερία μιλάμε ? Όταν οι καταστηματάρχες χάνουν τις περιουσίες τους ?
Για ποια ελευθερία μιλάμε όταν το μέλλον πολλών υπαλλήλων είναι ελαφρώς προδιαγεγραμμένο ? Για ποια ελευθερία μιλάμε όταν δεν μπορούσαμε να περπατήσουμε αμέριμνοι στους δρόμους ? Για ποια ελευθερία μιλάμε, όταν υπάρχει ένα τέτοιο παιχνίδι γάτας- ποντικιού να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας ? Για ποια ελευθερία μιλάμε λοιπόν, όταν οσφριζόμαστε κάθε άλλο παρά ελευθερία στην ατμόσφαιρα ?
Ασφαλώς είναι αυτονόητο, πως τα όργανα ενός εγκλήματος, διότι εξ όσων δύναμαι να γνωρίζω η παρακώλυση της ελευθερίας αποτελεί διωκόμενο ποινικά αδίκημα, δεν έχουν την απόλυτη ευθύνη. Ούτε ποτέ κάποιος νοήμων άνθρωπος θα καταδίκαζε κάποιες ομάδες φοιτητών ως υπαίτιους. Η ωριμότητα και η αυτογνωσία, έχουμε δει, πως γεννιέται μέσα από ένα αξιοσέβαστο φάσμα χρόνου. Συνεπώς είναι ευκόλως εννοούμενο το ότι οι νέοι αυτοί άνθρωποι είναι επιρρεπέστεροι στο να ενστερνίζονται διαφόρων ειδών ιδεολογίες, δρώντας με τον δραστικότερο τρόπο, αυτόν της καταστροφής, στο βωμό των, χωρίς απαραιτήτως να έχουν την πλήρη επίγνωση των εσωτερικών τους υποθέσεων, οι οποίες υποσυνείδητα ή και ασυνείδητα υποδαυλίζουν την όλο και επιθετικότερη και συμπεριφορά τους. Όντως ζούμε στην γενιά των επτακοσίων ευρώ. Όντως ο κλοιός στενεύει. Όλα αυτά ισχύουν. Για ποιον ακριβώς λόγο όμως?
Πολλοί επικαλέσθηκαν πως οι τραπεζικοί οργανισμοί τους εκμεταλλεύονται, και βάση αυτής της λογικής ξέσπασαν το μένος τους πάνω στα τραπεζικά καταστήματα. Έχει επικρατήσει από τουρκοκρατίας η αντίληψη του «κεραμιδιού πάνω απ’ το κεφάλι».
Σεβαστό. Η αντίθεση βρίσκεται στο γεγονός πως τα δάνεια που ως επί το πλείστον λήπτονται ανήκουν στην κατηγορία των καταναλωτικών δανείων με τα υψηλά επιτόκια, και όχι στα στεγαστικά ή τα επαγγελματικά. Θα σας πω γιατί ο κόσμος δεν έχει λεφτά και γιατί τα τελευταία χρόνια έχουν υπερδιπλασιασθεί οι μετοχές της porsche και άλλων ειδών πολυτελείας. Για τον απλό λόγο ότι ο μέσος Έλληνας, κάνει αστρονομικές συγκρίσεις. Δεν συγκρίνει το αυτοκίνητο του με του γείτονα του, αλλά με της anjelina jolie. Συγκρίνονται ποτέ ανόμοια πράγματα? Ως εκ τούτου εκλύεται το συμπέρασμα ότι ο μέσος Έλληνας έχει επιβαρυνθεί από τα δάνεια πολυτελείας που επισυνάπτει με τελικό σκοπό να γίνει αποδεκτό μέλος σε μία ουτοπία, η οποία δεν υφίσταται. Το ιδανικότερο που θα μπορούσαν να κάνουν, αν όντως πιστεύουν πως έχουν πέσει θύματα εκμετάλλευσης κάποιων δηλωμένων κερδοσκοπικών οργανισμών, θα ήταν να αποσύρουν όλα τα λεφτά τους, να κλείσουν τους λογαριασμούς τους, να ακυρώσουν τις κάρτες τους, και να απορρίψουν τα δάνεια (εορτοδάνεια, διακοποδάνεια κ.ο.κ). Θα είχαν την ευκαιρία, με αυτόν τον τρόπο να αποδυναμόσουν με αξιοπρεπή τρόπο τις τράπεζες, χωρίς να παρεμποδίζουν το δικαίωμα της τραπεζικής εξυπηρέτησης σε άλλους, που είναι σύμφωνοι.
Αυτή η εικόνα όμως, της καταστροφής, δεν επιτρέπεται να δεσπόζει σε μια δημοκρατική χώρα όπως η δική μας. Λειτουργεί περισσότερο ως παράγων γελοιοποίησης παρά λύσης υποβοσκόντων προβλημάτων. Και δεν θα διερωτηθώ ποιος προκάλεσε μία αναμπουμπούλα τέτοιου βεληνεκούς, λίγο πολύ όλοι υποψιαζόμαστε, αν δεν είμαστε σίγουροι απολύτως. Αντιθέτως θα διερωτηθώ ποιος μετά από σένα ποιος (?), που λέει και το άσμα, θα επιτρέψουμε να κυβερνήσει τη χώρα ? Αυτοί που μετέρχονται μεθόδους απάνθρωπες ? Αυτοί που αύριο μπορεί να παρακωλύσουν ξανά την ελευθερία του πολίτη με τέτοιες αδιαφανείς και κατακριτέες τακτικές ?
Ένα έχω να πω. Ένας σοφός πολιτικός πρέπει να γνωρίζει πως ακόμα κι αν εντοπίσει μία σφαγίτιδα φλέβα, δεν είναι ικανός να την κόψει χρησιμοποιώντας φθηνά ξυραφάκια. Όχι μόνο επειδή τα φθηνά ξυραφάκια μπορεί να γυρίσουν εναντίον του, αλλά επειδή πρέπει να έχει και την ικανότητα να διαγνώσει πως χάνει την σοφία του εάν υψώνει την κόλαση, επειδή δεν μπορεί να συμβάλει στην καλυτέρευση του παραδείσου. Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo. Συμφωνώ με την πρώτη προκείμενη. Εσείς ?